Sługa Boża Matka Zofia Czeska pochodziła z zamożnej rodziny szlacheckiej z okolic Krakowa. Po śmierci męża, jako młoda
i zasobna wdowa miała świetlane perspektywy, ale wrażliwość jej serca nie pozwalała zamykać oczu na ludzką biedę. Poprzez Arcybractwo Miłosierdzia dzieliła się swoim majątkiem
z potrzebującymi, ale coraz bardziej umacniała się w przekonaniu, że jednorazowa materialna pomoc człowiekowi nie rozwiązuje jego problemu. Chcąc zapobiec wielorakim formom zagrożenia czyhającym na biedne i osierocone dziewczęta siebie samą
i swoje dobra oddaje Panu Bogu przez posługę dzieciom, by dać im jak najlepsze wychowanie i wykształcenie. Aby zapewnić młodym dziewczętom właściwy start w dorosłe życie zakłada dla nich szkołę.

Dzieło to zostało zatwierdzone w dniu 31 maja 1627 roku przez biskupa krakowskiego Marcina Szyszkowskiego. Panny pobierały w niej nauki wszystkiego, co było w tamtych czasach wykształconej kobiecie potrzebne, a więc czytania, pisania, rachunków, śpiewu, gotowania, szycia, prania, znajomości zasad moralnych
i religijnych opartych o Ewangelię. Była to pierwsza w Polsce szkoła żeńska, która nie tylko kształciła, ale także wychowywała
i praktycznie przygotowywała do życia.

Dla Zofii Czeskiej jasnym było, że trwałość przedsięwzięciu zapewni zgromadzenie zakonne. Jednak jej starania w tym kierunku przerwała śmierć w 1650 roku. Po jej śmierci fundacja była poddana różnym trudnościom. Dopiero w 1698 roku biskup Stanisław Szembek przywrócił fundację do dawnego stanu. Prezentki przeniosły się wraz ze szkołą na ulicę św. Jana. Dziś gimnazjum i liceum sióstr prezentek jest szkołą koedukacyjną. Lecz duch i chryzmat tej szkoły jest taki sam jak ponad 370 lat temu.

Matka Zofia szczególnie wskazała nam jak naśladować życie Maryi. Za patronkę dla swojego dzieła obrała Matkę Najświętszą
w tajemnicy Ofiarowania w świątyni. Łacińska nazwa tego święta - praesentatio - dała początek nazwie szkoły i powstałego później zgromadzenia zakonnego - Sióstr Prezentek.